Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

каза́цца (гаварыцца, расказвацца) es wird erzählt, man erzählt

каза́ць (расказваць, гаварыць) ságen, (dass)…, erzählen, (dass)…

каза́ць пра́ўду die Wáhrheit ságen [spréchen*];

ка́жуць, што… man sagt, dass…; es heißt, dass…;

◊

караце́й ка́жучы kurz geságt; um es kurz zu máchen;

шчы́ра ка́жучы éhrlich [óffen] geságt;

памі́ж намі ка́жучы únter uns geságt;

папра́ўдзе ка́жучы éhrlich geságt; um éhrlich zu sein;

ула́сна ка́жучы éigentlich;

не ка́жучы ўжо́ пра ganz zu schwéigen von (D); geschwéige denn (толькі ў сказах з адмоўем)

каза́чка ж. Kosákin f -, -nen; Kosákenfrau f -, -en (жонка казака); Kosákenmädchen n -s, - (дзяўчына-казачка)

ка́зачна прысл. fábelhaft, märchenhaft

ка́зачнасць ж. Märchenhaftigkeit f -

ка́зачны

1. (які існуе толькі ў казках) märchenhaft;

2. (які мае дачынэнне да казкі) Märchen-

казачо́к​I м. муз. (танец) Kasatschók m -s, -s (ein Tanz)

казачо́к​II м. уст. (служка) Kasatschók m -s, - (minderjähriger Diener)

Казбе́к м. Kasbék m - i -s

казема́т м. вайск. Kasemátte f -, -n