Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в ж з л м н о р у ы э .’

дэзадара́цыя ж. спец. De(s)odoríeren n -s;

дэзадара́цыя вады́ De(s)odor(is)íeren [Gerúchsverbesserung] des Wássers

дэзарганізава́ць, дэзарганізоўваць desorganisíeren vt, zerrütten vt, verwírren vt;

дэзарганізава́ць пра́цу die Árbeit desorganisíeren

дэзарганіза́тар м. Desorganisátor m -s, -tóren

дэзарганіза́тарскі desorganisíerend, zerrüttend, verwírrend

дэзарганіза́цыя ж. Desorganisatión f -, Desorganisíerung f -, Zerrüttung f -, Verwírrung f -;

дэзарганіза́цыя пара́дку Zerrüttung der Órdnung;

дэзарганіза́цыя вытво́рчасці Desorganisatión der Produktión

дэзарыентава́ны írregeléitet, desorientíert, írregefahren, verwírrt;

быць ца́лкам дэзарыентава́ным völlig desorientíert sein

дэзарыентава́ць írreleiten аддз. vt, desorientíeren vt; verwírren vt;

дэзарыентава́ць праці́ўніка den Gégner desorientíeren

дэзарыента́цыя ж. Írreführung f -, Desorientíerung f -; Verlúst der Orientíerung

дэзерці́р м. Fáhnenflüchtige (sub) m -n, -n; Deserteur [-´tø:r] m -s, -e;

зрабі́цца дэзерці́рам Deserteur wérden

дэзерці́раваць fáhnenflüchtig wérden [sein]; desertíeren vi (s);

ён дэзерці́раваў да во́рага er ist zum Feind desertíert [übergelaufen]