Verbum

перадава́ць

1. übergében* vt, überréichen vt; übertrágen* vt; überbríngen* vt (даставіць); übermítteln vt, áusrichten vt (прывітанне, словы і г. д.);

перадава́ць з рук у ру́кі (рэч, паперы і г. д.) áushändigen vt;

перадава́ць прывіта́нне éinen Gruß bestéllen [áusrichten, überbríngen*];

перадава́ць дале́й wéitergeben* vt; wéiterreichen vt;

перадава́ць на захава́нне in Verwáhrung gében*; (што-н. з пакалення ў пакаленне) tradíeren;

2. (узнавіць) wíedergeben* vt;

3. разм. (па радыё) übertrágen* vt, sénden vt, dúrchgeben* vt, bríngen* vt;

4. (паведаміць) mítteilen vt; mélden vt;

5. разм. (даць больш, чым патрэбна) zu viel gében*

перадава́я у знач. наз. ж. вайск. (раён баёў) vórderste Líni¦e

перадаве́рыць

1. ánvertrauen vt;

2. афіц. (перадаць паўнамоцтва) séine Vóllmacht übergében*, únterbevollmächtigen vt, Úntervollmacht ertéilen

перадаві́к м. Béstarbeiter m -s, -; Schríttmacher m -s, -, Spítzenarbeiter m

перадаві́ца ж. (у перыядычным выданні) Léitartikel m -s, -

перадавы́

1. Vor-; vórgeschoben;

перадавы атра́д Vórtrupp m -s, -s;

2. перан. führend, Spítzen-, Best-;

перадаво́е прадпрые́мства führender Betríeb, Spítzenbetrieb m -(e)s, -e;

3. (прагрэсі́ўны) fórtschrittlich, progressív, fórtgeschritten;

перадава́я наву́ка fórtgeschrittene Wíssenschaft;

перадава́я тэ́хніка modérne Téchnik;

перадавы́ арты́кул Léitartikel m -s, -

перадаперацы́йны vor der Operatión

перадапо́шні vórletzt

перадаруча́ць übertrágen* vt (каму-н. D); séine Vóllmacht übergében*

перада́тачны Ünertrágungs-; Übergabe-;

перада́тачны акт Übergabeakt m -(e)s, -e;

перада́тачны пункт Übergabestelle f -, -n;

перада́тачны на́дпіс (на вэксалі) фін. Indossamént n -(e)s, -e;

перада́тачны механі́зм тэх. Getríebe n -s, -