перадава́ць
1. übergében* vt, überréichen vt; übertrágen* vt; überbríngen* vt (даставіць); übermítteln vt, áusrichten vt (прывітанне, словы і г. д.);
перадава́ць з рук у ру́кі (рэч, паперы і г. д.) áushändigen vt;
перадава́ць прывіта́нне éinen Gruß bestéllen [áusrichten, überbríngen*];
перадава́ць дале́й wéitergeben* vt; wéiterreichen vt;
перадава́ць на захава́нне in Verwáhrung gében*; (што-н. з пакалення ў пакаленне) tradíeren;
2. (узнавіць) wíedergeben* vt;
3. разм. (па радыё) übertrágen* vt, sénden vt, dúrchgeben* vt, bríngen* vt;
4. (паведаміць) mítteilen vt; mélden vt;
5. разм. (даць больш, чым патрэбна) zu viel gében*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)