Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«
абвжзлмноруыэ.’

дыскваліфіка́цыя ж. Disqualifikatión f -, -en; Disqualifizíerung f -;

дыскваліфіка́цыя за гру́быя парушэ́нні спарты́ўных пра́вілаў Disqualifikatión wégen gróber spórtlicher Régelverstöße

дыске́та камп. Diskétte f -, -n

дыско́нт м. фін. Diskónt m -(e)s, -e, Diskónto m -s, -s і -ti

дыско́нтны фін. Diskónt-

дыскрымінава́ць diskriminíeren vt

дыскрымінацы́йны diskriminíerend;

прыма́ць дыскрымінацы́йныя зако́ны diskriminíerende Gesétze verábschieden;

право́дзіць дыскрымінацы́йную палі́тыку éine diskriminíerende Politík [éine Politík der Diskriminierung] betréiben*

дыскрыміна́цыя ж. Diskriminíerung f -, Diskriminatión f -, -en;

ра́савая дыскрыміна́цыя Rássendiskriminierung f;

эканамі́чная дыскрыміна́цыя wírtschaftliche Diskrimínierung

дыскрэдытава́нне н. гл. дыскрэдытацыя

дыскрэдытава́ць diskreditíeren vt, in Mísskredit [Verrúf] bríngen*;

дыскрэдытава́ць сябе́ sich diskreditíeren; in Mísskredit geráten* [kommen*]; séine Autorität untergráben*;

дыскрэдытава́ць ідэ́ю éine Idée diskreditíeren

дыскрэдыта́цыя ж. Diskreditíerung f -; Diskreditíeren n -s;

дыскрэдыта́цыя асо́бы Diskreditíerung der Persón