Verbum

ко́сінус м. матэм. Kósinus m -, - і -se

ко́ска ж. грам. Kómma n -s, -s і -ta, Béistrich m -(e)s, -e;

расстано́ўка ко́сак Kómmasetzung f -, -en;

аддзялі́ць ко́скай mit éinem Kómma trénnen, durch ein Kómma ábtrennen;

паста́віць ко́ску ein Kómma sétzen;

без ко́сак kómmalos;

кро́пка з ко́скай Semikólon m -s, pl -s і -la , Stríchpunkt m -(e)s, -e

ко́смас м. Kósmos m -, Wéltall n -s;

палёт у ко́смасе Wéltraumflug m -(e)s, -flüge, Ráumflug m;

дасле́дчык ко́смасу Wéltraumforscher m -s, -

коснаязы́касць ж. Stóttern n -s Stámmeln n -s (заіканне)

коснаязы́кі

1. stótternd, stámmelnd;

2. перан. úngeschickt im Réden

ко́сны konservatív [-vɑ-]; stur; am álten Schléndrian hängend; träge (інертны)

ко́стачка ж.

1. kléiner Knóchen, Knöchelchen n -s, -; kléine Gräte (рыбіна);

2. бат. (плода) Kern m -(e)s, -e, Stein m -(e)s, -e;

вы́няць [даста́ць] ко́стачкі entkérnen vt;

◊

перамыва́ць каму-н ко́стачкі разм. j-n dúrchhecheln;

разбіра́ць што-н па ко́стачках etwas genáuest erörtern [bespréchen*]

ко́стачкавы бат. Stein-;

ко́стачкавыя плады́ Stéinobst n -es, Stéinfrüchte pl

Ко́ста-Ры́ка ж. Cósta Ríca n -s

ко́стка ж., косць ж.

1. анат. Knóchen m -s, -; Gräte f -, -n (рыбіна);

галёначная косць Schíenbein n -(e)s, -e;

скро́невая косць Schläfenbein n;

прамянёвая косць Spéiche f -, -n;

ло́кцевая косць Élle f -, -n;

грудна́я косць Brústbein n;

2. (ігральная) Würfel m -s, -;

гуля́ць у косці würfeln vi, Würfelspiele máchen, knóbeln vi;

слано́вая косць Élfenbein n -(e)s, -e;

мазгава́я косць Márkknochen m;

◊

бе́лая косць іран. bláues Blut;

ле́гчы касцьмі́ im Kampf fállen*; жарт., іран. sich die Béine áusreißen*;

гэ́та пабудава́на на касця́х das hat gróße Ópfer gekóstet;

прамо́кнуць да касце́й разм. bis auf die Knóchen nass [durchnässt] wérden, bis auf die Haut nass [durchnässt] wérden;

пералічы́ць каму-н косці разм. j-m éine Tracht Prügel verábreichen;

касце́й не сабра́ць разм. da kannst du déine Knóchen nummeríeren;

косць ад ко́сці Mark vom Mark