ушчува́ць schélten* vt; schmähen vt, schímpfen vt (лаяць); tádeln vt, rügen vt; разм. j-m die Leviten [-´vi:-] lésen*, j-n (leicht) zuréchtweisen*
ушчыкну́ць
1. knéifen* vt, zwícken vt;
2. разм. (зачапіць) kränken vt, verlétzen vt;
3. (адшчыкнуць) ábzwicken vt
ушчыльне́нне н.
1. Verdíchtung f -, -en;
2. спец. Ábdichtung f, Díchtung f
ушчыльні́ць гл. ушчыльняць
ушчыльну́ю прысл. fest; dicht, hart (an A, an D);
падысці́ ўшчыльну́ю да бе́рага dicht an das Úfer herángehen*
ушчыльня́льнік м. спец. Verdíchtungsmittel n -s, -
ушчыльня́цца sich verdíchten, díchter wérden
ушчыльня́ць спец. verdíchten vt, díchter [kompákter] máchen
ушчэ́млены
1. (éin)geklémmt; gequétscht;
2. перан. gekränkt, verlétzt
ушчэ́нт прысл. in kléine Stücke, in Trümmer;
разбі́ць што-н. ушчэ́нт etw. in Trümmer schlágen*; etw. kurz und klein schlágen*;
разбі́цца ўшчэ́нт in Schérben géhen* [zerspríngen*];
згарэ́ць ушчэ́нт völlig [bis auf den Grund] ábbrennen* [níederbrennen*]