Verbum

злаві́ць fángen* vt, áuffangen* vt;

злаві́ць ры́бу ángeln vt (вудай), físchen vt, Físche fángen*;

злаві́ць по́гляд éinen Blick erháschen;

злаві́ць вы́ падак éine Gelégenheit nútzen;

злаві́ць на сло́ве j-n beim Wort néh men*;

злаві́ць на хлусні́ bei éiner Lüge ertáppen;

злаві́ць мо́мант ábpassen vt; (заспець, застаць) ertáppen vt (bei D, auf D);

злаві́ць на ме́сцы злачы́нства auf fríscher Tat ertáppen;

злаві́ць на гара́чым [све́жым] учы́нку юрыд. in flagránti ertáppen

зла́гада ж. разм. Éintracht f -; Harmoníe f -; Éinstimmigkeit f -

зла́джана прысл., зла́джаны

1. (дружны) éinträchtig; éinmütig;

2. (складны, стройны) harmónisch; gléichmäßig ángeordnet, ébenmäßig

зла́джанасць ж. gúte Organisatión, gúte Éinrichtung; gútes Zusámmenwirken; вайск. Geschlóssenheit f -;

баява́я зла́джанасць militärische Geschlóssenheit;

зла́джанасць рабо́ты [пра́цы] gúte Árbeitsorganisation, gúter Árbeitsablauf

зладзе́йскі Diebs-, Gáuner-;

зладзе́йскі жарго́н Gáunersprache f -, Rótwelsch n -(e)s;

зладзе́йскі прыто́н Gáunerherberge f -, -n; Spelúnke f -, -n; Díebeshöhle f -, -n, Díebesnest n -(e)s, -er

зладзе́йства н.

1. (крадзеж) Díebstahl m -s, -stähle, Entwéndung f -; Kláuen n -s (нязначнае)

2. (злачынства) Verbréchen n -s, -, Übeltat f -, -en

зладзеява́ты разм. böse, bösartig; betrügerisch, gáunerhaft; geríssen, lístig (хітраваты);

зладзеява́ты по́зірк ein lístiger Blick

зла́дзіць

1. (зрабіць, пабудаваць) básteln vt, ánfertigen vt;

2. (справіцца з чым-н.) fértig wérden (mit D), zuréchtkommen аддз. vi (s) (mit D); bewältigen vt;

зла́дзіць з сабо́ю sich behérrschen;

3. перан. (арганізаваць) éinrichten vt; organisíeren vt; arrangíeren [ɑrã´ʒi:-] vt

зладзю́га м., ж. разм. пагард. Dieb m -(e)s, -e

зладзю́жка м., ж. разм. памянш. kléiner Dieb, Lángfinger m -s, -