зласло́віць schmähen vt, lästern vt; klátschen vi, trátschen vi (пляткарыць)
зласло́ўе н. Schmähsucht f -; Klatscheréi f -, -en; Klatsch m -(e)s, Tratsch m -(e)s (плёткі)
злаўчы́цца
1. разм. (прыладзіцца) etw. fértig bríngen*, etw. geschíckt ánstellen [zu Stánde bríngen*]
злаце́шна прысл., злаце́шны schádenfroh
злаце́шнасць ж. Schádenfreude f -
злачы́нец м. Verbrécher m -s, -;
вае́нны злачы́нец Kríegsverbrecher m
злачы́нна прысл., злачы́нны verbrécherisch, méuchlerisch, frévelhaft
злачы́ннасць ж. Kriminalität f -
злачы́нства н. Verbréchen n -s, -; Stráftat f -, -en; юрыд. Delíkt n -(e)s, -e; Frével [fr´e:fl] m -s, - (святатацтва); Gréueltat f (цяжкое);
вае́ннае злачы́нства Kríegsverbrechen n -s, -;
крыміна́льнае злачы́нства Stráftat f, kriminélles Delíkt;
службо́вае злачы́нства Díenstvergehen n -s;
на ме́сцы злачы́нства am Tátort;
злаві́ць на ме́сцы злачы́нства auf fríscher Tat ertáppen
злашча́сны únglücklich, únglückselig