Verbum

уцяка́ць, уцячы́

1. (бегчы прэч) fórtlaufen* vi (s), wéglaufen* vi (s), davónlaufen* vi (s); türmen vi (s) (разм.);

2. (з турмы, высылкі і г. д.) áusreißen* vi (s), entwíschen vi (s); flüchten vi (s), flíehen* vi (s)

уцяка́ч м. Flüchtling m -s, -e, Áusreißer m -s, -; Entláufene (sub) m -n, -n, Entsprúngene (sub) m -n, -n (са зняволення)

уця́міць разм. verstéhen* vt, fássen vt, erfássen vt; kapíeren vt (разм.), begréifen* vt;

◊

уця́міць, у чым спра́ва ≅ den Bráten ríechen*, Lúnte ríechen*

уцяплі́ць, уцяпля́ць erwärmen vt, behéizen vt (ацяпляць); gégen Kälte ábdichten [schützen]; mit Wärmedämmstoff isolíeren [verkléiden]

уця́цца разм. (пра шпільку, калючку і пад.) éindringen* vi (s)

уця́ць​^I разм. (абсекчы) ábschneiden* vt, ábkürzen vt, ábschlagen* vt, ábhauen* vt

уця́ць​^II разм. абл. (ударыць, хвастануць) schlágen* vt, péitschen vt;

2. (укусіць, уджаліць) stéchen* (пра насякомых);

3. гл. уесці

уча́дзець (атруціцца чадам) vom Kóhlengas Kópfweh bekómmen*, vom Kóhlengas benómmen sein [vergíftet wérden]

учапі́цца

1. (ухапіцца) sich klámmern (за што-н. an A), sich ánklammern (an A);

2. (учэпіста схапіцца) sich féstklammern аддз. (у што-н. an D);

учапі́цца адзі́н аднаму́ ў валасы́ разм. einánder in die Háare fahren*;

3. (зачапіцца) sich verfángen*, hängen bléiben*;

4. (пра воз і г. д.) (зачапіць, закрануць) stóßen* (за што-н. an, gégen etw. (A), ánstoßen* (an etw. (A);

5. (неадчэпна следаваць за кім-н.) sich an j-s Férsen héften

учара́шні géstrig;

уве́сь учара́шні дзень géstern den gánzen Tag;

◊

шука́ць учара́шняга дня der Vergángenheit nachhängen*