ухілі́цца, ухіля́цца
1. (у бок) ábweichen
2. (ад тэмы
ухілі́цца ад пыта́ння éiner Fráge áusweichen
ухілі́цца ад тэ́мы vom Théma ábkommen
не ўхілі́цца ад размо́вы bei der Sáche bléiben
3. (ад абавязкаў
ухілі́цца, ухіля́цца
1. (у бок) ábweichen
2. (ад тэмы
ухілі́цца ад пыта́ння éiner Fráge áusweichen
ухілі́цца ад тэ́мы vom Théma ábkommen
не ўхілі́цца ад размо́вы bei der Sáche bléiben
3. (ад абавязкаў
ухітры́цца
ухмы́лка
ухмыля́цца
ухо́даць
1. (пазбавіць жыцця, загубіць) úmbringen
2. (знясіліць, змардаваць) entkräften
хваро́ба ўхо́дала яе́ die Kránkheit hat sie entkräftet;
3. (патраціць, выдаткаваць) áusgeben
уху́тванне
1. Éinwickeln
2.
хало́днае ўху́тванне kálte Páckung
уху́твацца sich éinhüllen, sich éinwickeln; sich vermúmmen, sich éinmummen (
ух!
уцале́ць
1. (пра чалавека) heil [únversehrt, únverletzt] bléiben
2. (пра будынак, рэч) únbeschädigt [intákt] bléiben
уцані́ць