до́ктар м.
1. (вучоная ступень) Dóktor m -s, -tóren (скар. Dr.);
до́ктар наву́к Dóktor der Wíssenschaften (скар. Dr. sc. = scientiae); habilitíerter Dóktor (скар. Dr. habíl.);
до́ктар медыцы́нскіх наву́к Dóktor der medizínischen Wíssenschaften (скар. Dr. med.);
атрыма́ць ступе́нь до́ктара die Dóktorwürde erhálten*, (sich) habilitíeren;
мець ступе́нь до́ктара наву́к éinen Dóktortitel háben [besítzen*; ínnehaben аддз.] habilitíert sein;
2. разм. (лекар) Arzt m -es, Ärzte
до́ктарка ж. разм. Ärztin f -, -nen
до́ктарскі Dóktor-;
до́ктарская дысерта́цыя Habilitatíonsschrift -, -en; Dóktorarbeit f -, -en;
до́ктарская ступе́нь Dóktorwürde f -, -n, Dóktortitel m -s, -, Dóktorgrad m -(e)s, -e
До́кшыцы мн. Dókšycy i Dókschyzy n -s
дол м.
1. (зямля) Érde f -; Érdboden m -s; Grund m -(e)s;
2. (даліна) Tal n -(e)s, Täler;
3. (магільная яма) Grúbe f -, -n
до́лам прысл. auf der Érde; únten
до́лар м. (грашовая адзінка) Dóllar m -s, -s;
до́ларавае вылічэ́нне Réchnen in Dóllar
до́лата н. спец. Méißel m -s, -, (Stéch)beitel m -s, -, Stécheisen n -s,-
до́левы эк. ánteilmäßig, ánteilig; Ánteil-