до́ктар м.

1. (вучоная ступень) Dktor m -s, -tren (скар. Dr.);

до́ктар наву́к Dktor der Wssenschaften (скар. Dr. sc. = scientiae); habiliterter Dktor (скар. Dr. habl.);

до́ктар медыцы́нскіх наву́к Dktor der mediznischen Wssenschaften (скар. Dr. med.);

атрыма́ць ступе́нь до́ктара die Dktorwürde erhlten*, (sich) habiliteren;

мець ступе́нь до́ктара наву́к inen Dktortitel hben [bestzen*; nnehaben аддз.] habilitert sein;

2. разм. (лекар) Arzt m -es, Ärzte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)