Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

кары́нфскі архіт. korínthisch;

кары́нфская кало́на koríntische Säule;

кары́нфскі о́рдар korínthischer Stil

кары́сліва прысл., кары́слівы éigennützig; gewínnsüchtig, hábsüchtig

кары́слівасць ж. Éigennutz n -es; Gewínnsucht f -, Hábsucht f -

кары́снасць ж. Nützlichkeit f -, Nútzbarkeit f -

кары́сны nützlich, nútzbringend; Nutz-; díenlich (прыдатны);

кары́сная пра́ца nútzbringende Árbeit;

гэ́та табе́ кары́сна das nützt dir; das ist günstig für dich; das kommt dir zugúte;

зрабі́ць кары́сным nútzbar máchen;

быць кары́сным von Nútzen sein;

каэфіцые́нт кары́снага дзе́яння тэх. Wírkungsgrad m -(e)s, -e

карыста́льнік м. Benútzer m -s, -, Nútzer m -s, -

карысталю́бны hábgierig, hábsüchtig, gewínnsüchtig, géldsüchtig

карысталю́бства н. Hábgier f -, Hábsucht f -, Gewínnsucht f -, Géldgier f -

карыста́нне н. Benútzung f -, -en, Gebráuch m -(e)s, -bräuche; юрыд. Nútzung f -, -en;

юрыд. карыста́нне зямлёй Nútzung des Bódens, Bódennutzung f;

пажыццёвае карыста́нне Nútzung auf Lébenszeit;

службо́вае карыста́нне Díenstgebrauch m;

суме́снае карыста́нне Mítbenutzung f;

выклю́чнае карыста́нне Alléinnutzung f;

пра́вілы карыста́ння Benútzungsordnung f -, -en;

пра́ва карыста́ння Nútzungsrecht -(e)s, -e;

перада́ць у агу́льнае карыста́нне in die öffentliche Hand ǘberführen;

у ве́чнае карыста́нне zur únbefristeten Nútzung

карыста́цца benútzen vt, gebráuchen vt; Gebráuch máchen (чым-н. von D), geníeßen* vt (валодаць);

карыста́цца паслу́гамі Díenstleistungen in Ánspruch néhmen*;

карыста́цца вы́падкам éine Gelégenheit ergréifen*;

карыста́цца пра́вам das Recht geníeßen*;

карыста́цца аўтарытэ́там Autorität háben;

карыста́цца сімпа́тыяй Sympathíe geníeßen*;

карыста́цца до́брай сла́вай éinen gúten Ruf háben [besítzen*, geníeßen*];

карыста́цца по́пытам gefrágt sein;

карыста́цца по́спехам großen Erfólg háben, sehr erfólgreich sein; hándhaben неаддз. vt (умець абыходзіцца з чым-н.);

па-майстэ́рску карыста́цца чым-н. etw. mit Méisterschaft hándhaben