Verbum

зрыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрываць ​¹ і зрывацца.

зрыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да сарвацца.

2. Зал. да зрываць ​¹.

зрыва́ць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да сарваць.

зрыва́ць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зрыць.

зры́вісты, ‑ая, ‑ае.

Які зрываецца ад хвалявання, страху (пра голас). — Таварыш камандзір! — зрывістым ад хвалявання голасам звярнуўся да яго Віця. Корзун.

зры́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрыгваць ​¹ — зрыгнуць.

зры́гвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да зрыгваць.

зры́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зрыгнуць.

зрыгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што і без дап.

Разм. Вывергнуць цераз рот са страўніка частку нядаўна прынятай ежы (пераважна пра грудных дзяцей).

зрыжэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які зрыжэў; парыжэлы. Зрыжэлы каўнер.

зрыжэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; зак.

Зрабіцца рыжым. Валасы зрыжэлі. Трава зрыжэла.