прапушча́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прапускае праз сябе што‑н. (ваду, святло і пад.). Прапушчальныя пароды.
прапу́шчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад прапусціць.
2. у знач. прым. Які прапусцілі. Прапушчанае слова. Прапушчаны мяч. Колькасць прапушчаных урокаў.
3. у знач. наз. прапу́шчанае, ‑ага, н. Тое, што ўпушчана. Да зімовых канікул .. [Грыша] нагнаў прапушчанае. Пальчэўскі.
прапха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Прасунуць штуршкамі; прапхнуць.
прапхну́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прапхнуць.
прапхну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся; зак.
Разм. Прабрацца, пралезці (праз натоўп). Сюды [на бойку] бягуць з усіх бакоў сябры — спрабуюць угаворваць... Ужо між іх прапхнуўся Жора, Ужо чуваць яго крыклівы І нудны голас... Бачыла.
прапхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.
Прасунуць штуршком. Вароты аселі на снег, не хацелі адчыняцца. Падняўшы іх, .. [Леанід] прапхнуў па снезе. Пташнікаў.
прапыласо́сіць, ‑сошу, ‑сосіш, ‑сосіць; зак., што і без дап.
Разм. Вычысціць ад пылу пыласосам. Прапыласосіць дыван.
прапылі́цца, ‑пылюся, ‑пылішся, ‑пыліцца; зак.
Набрацца пылу, запыліцца. Шапка прапылілася.
прапылі́ць, ‑пылю, ‑пыліш, ‑пыліць; зак.
Разм. Праехаць, прайсці, падняўшы клубы пылу. Пакацілася ўжо за лес сонца, даўно прапылілі, прамычалі па вёсцы статкі. Сачанка. У ліпені 1944 года па вуліцах вёскі Іржышча прапыліла чорная бліскучая эмка. «Маладосць».
прапыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разведаць, распытаць пра каго‑, што‑н.; атрымаць звесткі аб кім‑, чым‑н. Разы два ці тры спрабавалі [партызаны] прапытаць у самога вусатага, што за «шорсткая» размова была ў свірне. Янкоўскі.