Verbum

прапо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапароць.

прапо́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Поркацца некаторы час.

прапо́рцыя, ‑і, ж.

1. Суадноснасць частак паміж сабой. Плечы [жанчыны], праўда, вузкія, але ў агульнай прапорцыі яе фігуры зусім нармальныя. Ермаловіч. // Пэўная колькасная суадноснасць паміж чым‑н.

2. Спец. Роўнасць паміж дзвюма адносінамі чатырох велічынь. Арыфметычная прапорцыя.

[Лац. proportio.]

прапо́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Поўзаць некаторы час.

прапраба́бка, ‑і, ДМ ‑бцы; Р мн. ‑бак; ж.

Маці прадзеда або прабабкі.

праправа́ць, ‑ае.

Незак. да прапрэць.

прапра́дзед, ‑а, М ‑дзедзе, м.

1. Бацька прадзеда ці прабабкі.

2. толькі мн. (прапра́дзеды, ‑аў). Далёкія продкі. Гэта была старая, прапрадзедамі вытаптаная дарога. Асіпенка.

прапра́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прапражыць.

прапра́жыцца, ‑жыцца; зак.

Добра спражыцца. Гарох прапражыўся.

прапра́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

1. Добра спражыць. Прапражыць боб.

2. Пражыць некаторы час.