Verbum

прапі́ска, ‑і, ДМ прапісцы; Р мн. прапісак; ж.

Афіцыйная рэгістрацыя пражывання каго‑н. па пэўнаму адрасу, а таксама паметка ў дакуменце (пашпарце) аб гэтай рэгістрацыі. Часовая прапіска.

прапісны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які прызначаны, служыць для прапіскі. Прапісны лісток.

2. Агульнавядомы, пазбаўлены арыгінальнасці. Прапісная мараль. Прапісная ісціна.

прапі́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прапіць.

2. у знач. прым. Характэрны для таго, хто п’е многа спіртных напіткаў. Недзе на сяле чулася п’яная песня — асіплыя, прапітыя галасы то крычалі на ўсё горла, не слухаючы адзін аднаго, то зусім заціхалі. Мележ.

прапіха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прапіхаць — прапхнуць.

прапіха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прапхнуцца.

2. Зал. да прапіхаць.

прапіха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапхаць, прапхнуць.

прапі́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прапіхваць — прапхнуць.

прапі́хвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прапхнуцца.

2. Зал. да прапіхваць.

прапі́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапхнуць.

прапі́цца, ‑п’юся, ‑п’ешся, ‑п’ецца; ‑п’ёмся, ‑п’яцеся; зак.

Патраціць усё на п’янства. [Бацька:] — Сапраўдны паляўнічы не прап’ецца, у карты не прагуляецца — яму гэта непатрэбна. Караткевіч.