Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авлмоухыэ
аэя

чвякацца, ✂; незак. (разм.).

Падаць, стукацца з глухім, мяккім гукам.

|| аднакр. чвякнуцца, ✂.

|| наз. чвяканне, ✂.

чвякаць, ✂; незак. (разм.).

  1. Утвараць гукі, характэрныя для хадзьбы па гразі.

  2. Ісці па мокрым, гразкім, утвараючы характэрныя гукі.

  3. Тое, што і чаўкаць (у 1 знач.).

  4. Падаць, утвараючы глухі, мяккі гук.

|| аднакр. чвякнуць, ✂.

|| наз. чвяканне, ✂.