Verbum

флюараграфія, ✂, ж.

Метад рэнтгеналагічнага даследавання — фатаграфаванне адлюстравання на экране стану ўнутраных органаў чалавечага цела.

|| прым. флюараграфічны, ✂.

флюгарка, ✂, ж. (спец.).

1. Рухомая частка флюгера (у 1 знач.).

2. Флажок або іншы спецыяльны знак на шлюпцы (парусах, буйках і пад.), які ўказвае на прыналежнасць пэўнаму судну.

3. Рухомая жалезная надстаўная труба, якая ўстанаўліваецца над дымавой або выцяжной трубой і аблягчае выхад дыму ў ветранае надвор’е.

|| прым. флюгарачны, ✂.

флюгер, ✂, м.

1. Прыбор для вымярэння напрамку і хуткасці ветру.

2. Даўней: флажок, які прымацоўваўся да пікі кавалерыста.

3. перан. Пра таго, хто часта мяняе свае погляды, перакананні (зневаж.).

|| прым. флюгерны, ✂.

флюіды, ✂, м. (кніжн.).

Знешне неадчувальныя плыні, токі ​¹, якія зыходзяць ад каго-, чаго-н.

• Ад гэтага чалавека ідуць ф. дабра.

|| прым. флюідны, ✂.

флюс​¹, ✂, м.

Нарыў пад надкосніцай, выкліканы хворым зубам, у сувязі з чым падпухае шчака.

|| прым. флюсны, ✂.

флюс​², ✂, м. (спец.).

Матэрыялы, што ўводзяцца ў шыхту для ўтварэння шлаку патрэбнага саставу.

|| прым. флюсавы, ✂ і флюсны, ✂.