Verbum

мэта, ✂, ж.

Тое, да чаго імкнуцца, што трэба ажыццявіць.

• Ісці да запаветнай мэты.

◊

• З мэтай — для таго каб.

|| прым. мэтавы, ✂.

мэтавы, ✂.

1. гл. мэта.

2. Накіраваць на дасягненне якой-н. мэты (спец.).

   • Мэтавае фінансаванне.

мэтазгодны, ✂.

Які адпавядае вызначанай мэце, разумны, карысны.

• Мэтазгоднае рашэнне.

|| наз. мэтазгоднасць, ✂.

мэтанакіраваны, ✂.

Які вызначаецца пастаўленай мэтай, практычна карысны.

|| наз. мэтанакіраванасць, ✂.

мэтлахі, ✂, н. (разм.).

1. Зрыўкі, шматкі чаго-н.

   • Разарваць на м.

2. Незайздросныя пажыткі, сціплыя манаткі.

   • Сабраў свае м. і паехаў.