Verbum

ездавы, ✂.

1. Які прызначаны для язды.

   • Ездавыя сабакі.

2. ездавы: Салдат, які кіруе коннай запрэжкай.

ездзіць, ✂; незак.

1. Рухацца ў розных кірунках на якім-н. транспарце.

   • Е. на трамваі.
   • Е. на веласіпедзе.

2. Бываць дзе-н., наведваць каго-н., прыязджаючы.

   • Е. у госці.

3. Умець упраўляць якімі-н. сродкамі перамяшчэння.

   • Е. на матацыкле.

4. Не мець устойлівасці, соўгацца па чым-н., перамяшчаючыся (разм.).

   • Шкло ездзіць у аправе.

◊

• Ездзіць з рогату (разм.) — вельмі смяяцца з чаго-н.

|| наз. язда, ✂.

езуіт, ✂, м.

1. Манах — член каталіцкага манаскага ордэна «Таварыства Ісуса».

2. перан. Хітры, крывадушны, каварны чалавек.

|| ж. езуітка, ✂.

|| прым. езуіцкі, ✂.

• Е. ордэн.

езуіцтва, ✂, н.

Крывадушнасць, хітрасць як сродкі для дасягнення мэты.

• Такога езуіцтва ад яго ніхто не чакаў.