Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

елачка, ✂, ж.

  1. гл. ёлка.

  2. Пра ўзор, размяшчэнне чаго-н. (звычайна ў форме тв. склону).

    • Вышываць ёлачкай (у елачку).
    • Падымацца на лыжах ёлачкай.

елка, ✂, ж.

Хвойнае вечназялёнае дрэва з конусападобнай кронай.

|| памянш. елачка, ✂.

|| прым. яловы, ✂.

елкаваты, ✂.

Крыху ёлкі, гаркаваты на смак.

  • Пахла елкаватым салам.

|| наз. елкаватасць, ✂.

ельнік, ✂, м., зб.

  1. Яловы лес.

    • Каля ракі рос е.
  2. Ссечаныя яловыя лапкі або дрэвы.

    • Дарога ўслана ельнікам.

|| памянш.-ласк. ельнічак, ✂.

|| прым. ельнічны, ✂.