Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

евангеліст, ✂, ж.

  1. Укладальнік евангелля.

  2. Член секты евангельскіх хрысціян.

|| ж. евангелістка, ✂.

|| прым. евангелісцкі, ✂.

евангелічны, ✂.

Які адносіцца да рэлігійных пратэстанцкіх сектаў, што ў сваім веравучэнні кіруецца толькі тэкстамі евангелля.

  • Евангелічная царква.

евангелле, ✂, н.

Раннехрысціянскі твор, які расказвае пра жыццё Ісуса Хрыста.

  • Кананічнае е. (уваходзіць у састаў Бібліі).
  • Апакрыфічнае е.

|| прым. евангельскі, ✂.