Verbum

бюракра́т, ✂, м.

1. Службовая асоба, якая выконвае абавязкі фармальна, не ўнікаючы ў сутнасць справы, букваед, валакітчык (зневаж.).

2. Прадстаўнік бюракратыі, чыноўнік.

|| ж. бюракратка, ✂.

|| прым. бюракрацкі, ✂.

бюракраты́зм, ✂, м.

1. Сістэма кіравання чыноўніцкай адміністрацыі, якая адарвана ад інтарэсаў народаў.

2. перан. Канцыляршчына, папяровая валакіта, фармальныя адносіны да справы.

|| прым. бюракратычны, ✂.

бюракра́тыя, ✂, ж.

1. Тое, што і бюракратызм (у 1 знач.).

2. зб. Бюракраты, чыноўнікі.

|| прым. бюракратычны, ✂.

бюро́​¹, нескл., н.

1. Назва кіруючай часткі некаторых органаў, устаноў, а таксама пасяджэнне яе складу.

   • Б. прэзідыума Акадэміі навук.

2. Назва некаторых устаноў, кантор і пад.

   • Б. знаходак.
   • Б. надвор’я.

бюро́​², нескл., н.

Пісьмовы стол з шуфлядамі для захоўвання папер.