Verbum

брыда́, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

1. ж. Што-н. непрыемнае, брыдкае, паскуднае.

   • Снілася нейкая б., і цяпер яшчэ праціўна.
   • Наслухацца рознай брыды.

2. м. і ж. Пра каго-н. брыдкага, паскуднага, агіднага.

бры́джы, ✂, м.

Штаны асобага крою, вузкія ўніз ад калена (першапачаткова прызначаліся для верхавой язды).

бры́дзіцца, ✂; незак.

Адчуваць агіду да каго-, чаго-н. адмоўнага, брыдкага; гадзіцца.

брыдзі́ць, ✂; незак.

Рабіць брыдкім, непрыгожым.

• Гэта прычоска брыдзіць твой твар.

бры́дка, прысл.

1. Непрыгожа, агідна, пачварна.

2. Непрыстойна, гадка.

3. Амаральна, агідна.

   • Б. паводзіць сябе.

4. Дрэнна, кепска.

5. безас. у знач. вык. Сорамна.

   • Як табе не б.

брыдкасло́віць, ✂; незак.

Ужываць брыдкія, нецэнзурныя словы.

брыдкасло́ў, ✂, м.

Чалавек, які ўжывае брыдкія словы.

брыдкасло́ўе, ✂, н.

Мова, насычаная нецэнзурнымі, брыдкімі словамі.

бры́дкі, ✂.

1. Непрыгожы з выгляду, гадкі.

   • Б. твар.
   • Б. настрой.
   • Б. хлопец.

2. Паганы, ганебны, благі.

   • Брыдкія плёткі.

|| наз. брыдкасць, ✂.

брыдо́та, ✂, м.; ✂, ж..

1. ж. Брыда (у 2 знач.).

   • Купіў нейкую брыдоту, што ў рукі браць не хочацца.

2. перан. Брыдкі ўчынак, непрыстойнасць; гадасць.

3. Агідная істота (пагард.).

   • Пайшоў вон, б.!