Verbum

ляскаць, ✂; незак.

1. Утвараць ляск чым-н. жалезным.

   • Л. клямкай.

2. Пляскаць у далоні (разм.).

3. Утвараць адрывістыя гукі пугай.

   • Л. пугай.

◊

• Зубамі ляскаць — дрыжаць, калаціцца ад холаду, страху.

|| аднакр. ляснуць, ✂.

|| наз. лясканне, ✂ і ляскат, ✂.

ляскотка, ✂, ж.

Дзіцячая цацка, пры дапамозе якой утвараецца дробны, перарывісты стук.

• Дзеці бегалі з ляскоткамі.

ляснік, ✂, м.

Вартаўнік лесу; працаўнік лясной гаспадаркі.

• Працаваць лесніком.

лясніцтва, ✂, н.

Участак лесу як гаспадарчая адзінка, а таксама ўпраўленне, якое ведае гэтым лясным участкам.

ляснічы, ✂, м.

Кіраўнік лясніцтва, спецыяліст па лясной гаспадарцы.

ляснічыха, ✂, ж.

Жонка ляснічага.

ляснуцца, ✂; зак. (разм.).

Моцна стукнуцца аб што-н.

• Л. рукой аб вушак.

ляснуць, ✂; зак.

1. гл. ляскаць.

2. каго і па чым. Ударыць рукой па твары, целе.

   • Л. па плячах.

3. перан. Прапасці марна, згінуць (разм.).

   • Усё нажытае раптам ляснула.

лясун, ✂, м.

У славянскай міфалогіі: лясны дух, чалавекападобная казачная істота, якая жыве ў лесе.

лясы

Тачыць лясы (разм.). Займацца пустымі размовамі.

• Цэлыя дні лясы точаць.