Verbum

градабой, ✂, м.

Выпадзенне граду, які знішчае пасевы, сады і пад.

граданачальнік, ✂, м.

У Расіі 19 ст.: начальнік з правамі губернатара, які кіраваў горадам, што быў вылучаны з губернскага падпарадкавання ў асобную адміністрацыйную адзінку.

|| прым. граданачальніцкі, ✂.

граданосны, ✂.

Які нясе град (пра хмару).

|| наз. граданоснасць, ✂.

градацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Паслядоўнасць, паступовасць у размяшчэнні чаго-н. пры пераходзе ад аднаго да другога.

|| прым. градацыйны, ✂.

градзіна, ✂, ж. (разм.).

Крупінка граду.

|| памянш. градзінка, ✂.

градус, ✂, м.

1. Адзінка вымярэння вугла або дугі, роўная ​¹⁄₃₆₀ акружнасці.

   • Вугал у 60 градусаў (60).
   • Паварот на сто восемдзесят градусаў (а таксама перан. рэзкая змена сваёй думкі, пазіцыі).

2. Адзінка вымярэння тэмпературы, працэнтнага утрымання спірту ў вінных вырабах.

   • Мароз дваццаць градусаў.
   • Каньяк у 60 градусаў.

◊

• Пад градусам (разм. неадабр.) — у стане лёгкага ап’янення.

|| прым. градусны, ✂.

• Градусная сетка (сетка градусаў даўгаты і шыраты на геаграфічных картах).

градуснік, ✂, м. (разм.).

Тэрмометр для вымярэння тэмпературы цела, а таксама вады, паветра.

• Паставіць хвораму г.

граза, ✂, ж.

Той (тое), што выклікае, наводзіць страх.

• Партызаны былі гразой нямецкіх захопнікаў.

гразе...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да гразі (у 1 знач.), напр. гразеадстойнік, гразеачышчальнік, гразеўлоўнік;
2. які мае адносіны да гразей, напр. гразелячэбніца, гразелячэнне.

гразекаменны, ✂, (спец.).

Які складаецца з рэдкай гразі, змяшанай з камянямі.

• Гразекаменныя патокі (селі).