Verbum

блю́да, ✂, ж.

Вялікая талерка круглай або авальнай формы, на якой падаецца да стала смажаніна, печыва і пад.

• Фарфоравае б.

|| прым. блюдны, ✂.

блюз, ✂, м.

Джазавая музыка, якая адлюстроўвае лад і рытмы павольных лірычных песень амерыканскіх неграў, а таксама парны танец у рытме такой музыкі.

• Музыка ў стылі блюза.
• Танцавальны б. (павольны факстрот).

|| прым. блюзавы, ✂.

блюзне́р, ✂, м.

Чалавек, які займаецца блюзнерствам.

|| ж. блюзнерка, ✂.

блюзне́рства, ✂, н.

Зневажанне бога, святых, увогуле ўсяго дарагога, паважанага, а таксама зневажальныя словы.

|| прым. блюзнерскі, ✂.

• Блюзнерскія словы.

блю́мінг, ✂, м.

Магутны пракатны стан, прызначаны для абціскання сталёвых зліткаў вялікага папярочнага сячэння.

|| прым. блюмінгавы, ✂.

бля́клы, ✂.

Які страціў яркасць афарбоўкі, свежасць.

• Б. колер.
• Бляклая трава.

|| наз. блякласць, ✂.

бля́кнуць, ✂; незак.

1. Траціць яркасць, свежасць афарбоўкі; рабіцца невыразным.

   • Блякнуць краскі лета.
   • Блякнуць вочы.

2. перан. Траціць яркасць, сілу ўздзеяння.

   • Блякнуць успаміны.

|| зак. паблякнуць, ✂.

бля́мкаць, ✂; незак. (разм.).

Бразгаць чым-н. металічным.

• Б. клямкай.

|| зак. заблямкаць, ✂.

|| аднакр. блямкнуць, ✂.

|| наз. блямканне, ✂.

бляск, ✂, м.

1. Яркае, асляпляльнае святло; водбліск.

   • Асляпляльны б.
   • Начысціць боты да бляску.
   • Б. лыжак.

2. Святло ў вачах як выражэнне ўнутранага стану.

   • Б. вачэй.

3. перан. Пра яркае выяўленне чаго-н.

   • Б. таленту.

   • 3 бляскам (разм.) — вельмі добра, выдатна.

блясна́, ✂, ж.

Прылада для рыбы ў выглядзе бліскучай металічнай бляшкі, да якой прымацоўваецца кручок.