Verbum

лом​¹, ✂, м.

Металічны завостраны стрыжань, якім разбіваюць што-н. цвёрдае.

• Калоць лёд ломам.

|| памянш. ломік, ✂.

лом​², ✂, м., зб.

1. Ломаныя ці прыгодныя толькі для перапрацоўкі прадметы.

   • Жалезны л.
   • Збіраць л.

2. Тое, што і ламачча (у 1 знач.).

|| прым. ломаны, ✂.

ломкі, ✂.

1. Які лёгка ломіцца, крохкі.

   • Л. лёд.

2. Няўстойлівы, пераменлівы (пра голас).

|| наз. ломкасць, ✂.

• Л. голасу.

лона, ✂, н. (уст.).

1. Грудзі ці чэрава жанчыны як СІМВАЛ мацярынства.

   • Мацярынскае л.

2. перан., чаго. Нетры зямлі, вады. У лона чаго, у знач. прыназ. з Р (кніжн.) — у сферу якой-н. дзейнасці.

   • У лона царквы.

|| прым. лонны, ✂.

• Лоннае зрашчэнне.

лопасць, ✂, ж.

1. Шырокі плоскі канец чаго-н.

   • Л. вясла.

2. Рабочая частка суднавых колаў, грабных і паветраных вінтоў.

   • Л. кола турбіны.

|| прым. лопасцевы, ✂.

лопацень, ✂, м.

1. Той, хто многа гаворыць, лапоча (разм. пагард.).

2. Няроўнасць у адкляпанай касе.

   • Першы раз кляпаў касу і нагнаў лопатняў.

лопацца, ✂; незак.

1. Даваць трэшчыны, разрывацца (пра струны).

   • Лёд лопаецца.
   • Шклянка лопаецца.

2. перан. Цярпець крах, поўную няўдачу (разм.).

   • Лопаюцца планы.

◊

• Лопацца са смеху (разм.) — знемагаць ад смеху.

лопаць, ✂; незак.

Лапатаць крыламі (пра птушак).

|| аднакр. лопнуць, ✂.

|| наз. лопанне, ✂.

лопнуць, ✂; зак.

1. Даць трэшчыну; трэснуўшы, разламацца, разадрацца, парвацца.

   • Лопнуў графін.
   • Лопнула струна.

2. перан. Пацярпець поўную няўдачу, крах (разм.).

   • Лопнулі надзеі.

◊

• Лопнуць са смеху (разм.) — зайсціся моцным смехам.

• Цярпенне лопнула (разм.) — няма больш сіл цярпець, вытрымка скончылася.

|| незак. лопаць, ✂.

лопух, ✂, м.

Травяністая расліна сямейства складанакветкавых з буйным шырокім лісцем і ўчэпістымі калючымі галоўкамі, а таксама ліст гэтай расліны; дзядоўнік.

|| прым. лопухавы, ✂.