Verbum

кантрабас, ✂, м.

Струнны смычковы музычны інструмент самага нізкага гучання.

|| прым. кантрабасны, ✂ і кантрабасовы, ✂.

• Кантрабасны смычок.
• Кантрабасовая партыя.

кантракт, ✂, м.

Пісьмовы дагавор, пагадненне.

• Падпісаць к.
• Заключыць к.

|| прым. кантрактны, ✂ і кантрактавы, ✂.

кантрактаваць, ✂; незак.

Заключаць кантракт на атрыманне, выкарыстоўванне каго-, чаго-н.

• К. ураджай.

|| зак. закантрактаваць, ✂.

|| наз. кантрактацыя, ✂.

кантралёр, ✂, м.

Службовая асоба, якая правярае каго-, што-н.

• Грамадскі к.

|| ж. кантралёрка, ✂.

|| прым. кантралёрскі, ✂.

кантральта, нескл., н.

1. н. Самы нізкі жаночы голас (у спевах).

2. ж. Спявачка з такім голасам.

|| прым. кантральтавы, ✂.

кантраляваць, ✂; незак.

Браць пад кантроль, правяраць.

• К. працоўную дысцыпліну.

|| зак. пракантраляваць, ✂.

|| наз. кантраляванне, ✂.

кантрамарка, ✂, ж.

Талон, які дае права на бясплатнае наведванне тэатра, кіно і пад.

|| прым. кантрамарачны, ✂.

кантрапункт, ✂, м. (спец.).

У музыцы: мастацтва спалучэння некалькіх самастойных мелодый, галасоў, якія гучаць адначасова, у адно цэлае, а таксама раздзел тэорыі музыкі, прысвечаны вывучэнню такіх спалучэнняў.

|| прым. кантрапунктны, ✂ і кантрапунктычны, ✂.

кантраст, ✂, м.

Рэзка выражаная процілегласць.

|| прым. кантрастны, ✂.

кантраставаць, ✂; незак.

Быць кантрастным каму-, чаму-н.; складаць кантраст з кім-, чым-н.