Verbum

лодка, ✂, ж.

1. Невялікае, звычайна веславое, судна.

   • Парусная л.
   • Маторная л.

2. Назва некаторых відаў ваенных суднаў.

   • Падводная л.

|| памянш. лодачка, ✂.

|| прым. лодачны, ✂.

• Лодачная станцыя.

ложа​¹, ✂, н.

1. Месца для спання, пасцель (уст.).

2. Паглыбленне ў грунце, па якім цячэ водны паток.

   • Л. ракі.

◊

• Пракрустава ложа (кніжн.) — мерка, пад якую сілком падганяюць што-н. (ад імя міфічнага грэчаскага разбойніка Пракруста, які абсякаў або выцягваў ахвярам ногі па даўжыні свайго ложа).

ложа​², ✂, ж.

1. Месца ў глядзельнай зале, аддзеленае перагародкай для невялікай колькасці асоб, а таксама наогул месца (у зале пасяджэнняў, на стадыёне), аддзеленае для прадстаўнікоў друку, гасцей і інш.

   • Тэатральная л.

2. Аддзяленне масонскай арганізацыі, а таксама месца яе тайных сходаў.

   • Масонская л.

ложа​³, ✂, ж.

Драўляная частка ружжа, да якой прымацаваны ствол.

• Л. ружжа.

ложак, ✂, м.

Мэбля для спальні — доўгая рама з ножкамі і дзвюма спінкамі, на якую кладуцца матрац і пасцельныя рэчы.

|| прым. ложкавы, ✂.

лозунг, ✂, м.

1. Заклік, зварот, які выражае кіруючую ідэю, палітычнае патрабаванне.

   • Баявы л.

2. Плакат з такім заклікам.

   • Дэманстранты неслі лозунгі.

|| прым. лозунгавы, ✂.

лой, ✂, м.

Нутраны тлушч (авечы, ялавічны).

• Мазаць бліны лоем.

|| прым. лоевы, ✂.

локан, ✂, м.

Кучаравая ці завітая пасма валасоў.

локаць, ✂, м.

1. Месца згібу рукі, дзе злучаецца плечавая косць з касцямі перадплечча.

   • Узяць за л.
   • Блізка л., ды не ўкусіш (прыказка).
   • Кусаць (сабе) локці (перан. шкадаваць аб чым-н. упушчаным, непапраўным).

2. Старадаўняя мера даўжыні, роўная прыблізна О,5 м.

◊

• Пачуццё локця — пачуццё сяброўства і ўзаемнай падтрымкі.

|| прым. локцевы, ✂ і лакцявы, ✂.

локшына, ✂, ж.

Выраб з пшанічнай мукі ў выглядзе тонкіх высушаных палосак цеста, а таксама страва, прыгатаваная з такога вырабу.

|| прым. локшынавы, ✂.