Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

гінеколаг, ✂, м.

Спецыяліст па гінекалогіі.

гінуць, ✂; незак.

  1. Падвяргацца знішчэнню, гібелі.

    • Г. ад кулі.
    • Расліны гінуць ад марозу.
  2. перан. Рушыцца, не адбывацца (пра планы, намеры і пад.).

    • Гіне мая надзея на паездку.

|| зак. загінуць, ✂.

гіпа..., прыстаўка.

Утварае назоўнікі і прыметнікі са знач. недасягнення мяжы, нормы, напр. гіпавітаміноз, гіпасакрэцыя, гіпатэрапія, гіпагенны.

гіпапатам, ✂, м.

Тое, што і бегемот.

гіпатанія, ✂, ж. (спец.).

Паніжэнне крывянога ціску.

|| прым. гіпатанічны, ✂.

  • Гіпатанічная хвароба.

гіпатонік, ✂, м. (разм.).

Чалавек, які хварэе гіпатанічнай хваробай.

гіпатэнуза, ✂, ж.

У матэматыцы: старана прамавугольнага трохвугольніка, якая ляжыць насупраць прамога вугла.

гіпатэтычны, ✂ (кніжн.).

Заснаваны на гіпотэзе, магчымы.

  • Гіпатэтычная думка.

|| наз. гіпатэтычнасць, ✂.

гіпер..., прыстаўка.

Утварае назоўнікі і прыметнікі са знач. перавышэння мяжы, нормы, напр. гіпервітаміноз, гіпергук, гіпергукавы, гіперінфляцыя, гіперінфляцыйны, гіперкомплексны, гіперпластычны.

гіпербала​1, ✂, ж.

Мастацкі прыём, заснаваны на перабольшанні ўласцівасцей чалавечага характару, прадмета ці з’явы.

|| прым. гіпербалічны, ✂.