Verbum

ліхаманка, ✂.

1. Хваравіты стан, які суправаджаецца гарачкай і трасцай.

   • Трэсціся як у ліхаманцы.

2. перан. Узбуджаны, трывожны стан, празмерна паспешлівая дзейнасць.

   • Біржавая л.

ліхаманкавы, ✂.

1. Які бывае пры ліхаманцы (у 1 знач.).

   • Л. стан.

2. перан. Вельмі ўсхваляваны, нервовы, празмерна паспешлівы.

   • Ліхаманкавая дзейнасць.

|| наз. ліхаманкавасць, ✂.

ліхацтва, ✂, н.

Паводзіны ліхача, залішняя адвага, празмернае маладзецтва.

ліхач, ✂.

1. Рамізнік з франтаватым экіпажам на добрым кані (уст.).

   • Наняць ліхача.

2. Шафёр, вадзіцель, які грэбуе правіламі бяспекі язды.

   • З такім ліхачом боязна ехаць.

|| прым. ліхацкі, ✂.

ліхвяр, ✂, м.

Чалавек, які дае грошы ў доўг і бярэ вельмі высокія працэнты за іх.

|| ж. ліхвярка, ✂.

|| прым. ліхвярскі, ✂.

ліхвярства, ✂, н.

Занятак, дзейнасць ліхвяра.

ліхі, ✂.

Які можа ці здольны прычыніць бяду, нядобры, злы.

• Л. чалавек.
• Ліхая гадзіна.

|| наз. ліхасць, ✂.

ліхтар, ✂, м.

1. Асвятляльны прыбор з крыніцай святла ў выглядзе шклянога шара або футарала са шклянымі сценкамі.

   • Вулічны л.
   • Электрычны л.

2. Шкляны праём у даху, а таксама зашклёны выступ у будынку.

3. Сіняк, кровападцёк пад вокам (разм.).

|| памянш. ліхтарык, ✂.

|| прым. ліхтарны, ✂.

ліхтаршчык, ✂, м. (уст.).

Той, хто наглядае за дзейнасцю і спраўнасцю ліхтароў (у 1 знач.).

|| ж. ліхтаршчыца, ✂.

ліхтуга, ✂, ж. (разм.).

Няшчаснае здарэнне, вялікая бяда.