Verbum

транс, ✂, м. (кніжн.).

Павышаная нервовая ўзбуджанасць, якая суправаджаецца стратай кантролю над сваімі ўчынкамі, а таксама форма псіхічнага расстройства, якая выяўляецца ў бессвядомых дзеяннях.

• Упасці ў т.

транс... прыстаўка.

Утварае прыметнікі са знач.:

• 1) рух цераз якую-н. прастору, напр. трансарктычны, трансатлантычны;
• 2) размешчаны за межамі чаго-н., напр. трансальпійскі.

трансакіянскі, ✂.

Звязаны з рухам цераз акіян.

• Трансакіянская экспедыцыя.

трансарктычны, ✂.

Звязаны са зносінамі цераз арктычную вобласць.

• Трансарктычная навігацыя.

трансатлантычны, ✂.

Звязаны са зносінамі цераз Атлантычны акіян.

• Т. пералёт.

трансгрэсія, ✂, ж. (спец.).

Наступленне мора на сушу.

транс’еўрапейскі, ✂.

Які праходзіць цераз Еўропу, перасякае яе.

• Транс’еўрапейская нафтавая магістраль.

транскантынентальны, ✂ (кніжн.).

Які мае адносіны да сувязі кантынентаў, паміж кантынентамі ці праходзіць праз увесь кантынент.

• Т. рэйс.
• Транскантынентальная ракета.
• Транскантынентальная чыгунка.

транскрыбіраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Зрабіць (рабіць) транскрыпцыю, перадаць (перадаваць) транскрыпцыяй (у 1 і 2 знач.).

• Т. тэкст.

|| наз. транскрыбіраванне, ✂.

транскрыпцыя, ✂, ж. (спец.).

1. Дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі.

   • Фанетычная т.

2. Тое, што і транслітарацыя.

3. Пераклад музычнага твора, напісанага для аднаго музычнага інструмента або голасу, для выканання другім інструментам або голасам.

|| прым. транскрыпцыйны, ✂.