накідаць, ✂; зак.
-
Кідаючы, ў адно месца, назбіраць нейкую колькасць чаго-н.
-
Кідаючы, скласці ў якой-н. колькасці.
-
Скласці ў агульных рысах; хутка намеціць, напісаць, намаляваць што-н.
|| незак. накідаць, ✂ і накідваць, ✂.
|| наз. накід, ✂.
накінуцца, ✂; зак.
-
Накінуўшыся, напасці на каго-н.
- Ваўкі накінуліся на авечак.
-
Пачаць раптам папракаць, лаяць каго-н.
- Н. на чалавека з лаянкай.
-
Пачаць з азартам, прагнасцю што-н. рабіць.
|| незак. накідацца, ✂ і накідвацца, ✂.
накінуць, ✂; зак.
-
Кінуўшы наверх, прыкрыць, накрыць каго-, што-н.
-
Тое, што і набавіць (разм.).
|| незак. накідаць, ✂ і накідваць, ✂.
|| прым. накідны, ✂.
накіраванасць, ✂, ж.
Засяроджанасць думак, жаданняў, накіраваная да якой-н. мэты.
накіравацца, ✂; зак.
Пайсці, паехаць куды-н., да каго-, што-н., рушыць у якім-н. кірунку.
|| незак. накіроўвацца, ✂.
накіраваць, ✂; зак.
-
Вызначыць, надаць кірунак руху каму-, -чаму-н.
- Н. машыны ў горад.
- Н. увагу.
-
Паслаць, адправіць, даць прызначэнне.
-
Даючы парады, навучыць чаму-н. добраму.
|| незак. накіроўваць, ✂.
|| наз. накіраванне, ✂.