Verbum

беспаве́траны, ✂.

Не запоўнены паветрам.

• Беспаветраная прастора.

беспадста́ўны, ✂.

Які не мае пад сабою падстаў; нічым не абгрунтаваны.

• Беспадстаўнае абвінавачванне.

|| наз. беспадстаўнасць, ✂.

беспазвано́чны, ✂.

Які не мае пазваночніка.

• Беспазваночныя жывёлы.
• Атрад беспазваночных (наз.).

беспакара́ны, ✂.

Які астаўся непакараны.

• Прайсці беспакарана (прысл.).
• Беспакаранае злачынства.

|| наз. беспакаранасць, ✂.

беспамылко́вы, ✂.

Правільны, без памылак.

• Беспамылковае рашэнне.

|| наз. беспамылковасць, ✂.

беспара́дак, ✂, м.

1. Адсутнасць парадку.

   • Ў хаце б.
   • Валяцца ў беспарадку.

2. мн. Масавыя народныя хваляванні ў форме пратэсту супраць улад.

   • Беспарадкі ў казармах.

беспара́дкавы, ✂.

1. У якім няма парадку, бессістэмны.

   • Беспарадкавыя награмаджэнні будынкаў.

2. Неарганізаваны, стыхійны.

   • Беспарадкавая мітусня.

|| наз. беспарадкавасць, ✂.

беспаро́дны, ✂.

Непародзісты.

Беспародная жывёла.

|| наз. беспароднасць, ✂.

беспарты́йны, ✂.

Які не з’яўляецца членам якой-н. партыі.

|| наз. беспартыйнасць, ✂.

беспаса́дачны, ✂.

Які ажыццяўляецца без пасадак самалёта на прамежкавых пунктах.

• Б. пералёт.