Verbum

герб, ✂, м.

Эмблема дзяржавы, горада, якая змяшчаецца на сцягах, манетах, пячатках, дзяржаўных і іншых афіцыйных дакументах.

• Дзяржаўны г.

|| прым. гербавы, ✂.

• Гербавая пячатка.
• Гербавая папера.

гербавы, ✂.

1. гл. герб.

2. Які адносіцца да дзяржаўнага збору, што спаганяецца шляхам наклейвання марак або ўжывання гербавай паперы (з вадзяным знакам дзяржаўнага герба).

   • Г. збор.

гербарый, ✂, м.

Калекцыя засушаных раслін.

|| прым. гербарны, ✂.

гербіцыды, ✂, м.

Хімічныя рэчывы для барацьбы з пустазеллем.

|| прым. гербіцыдны, ✂.

геркулес, ✂, м.

1. Чалавек вялікай фізічнай сілы [паводле лацінскай назвы Геракла — героя старажытнагрэчаскай міфалогіі].

2. Аўсяныя крупы спецыяльнага прыгатавання.

|| прым. геркулесаўскі, ✂ і геркулесавы, ✂.

• Геркулесаўскі целасклад.
• Геркулесавая каша.

герма...

Першая частка складаных слоў са знач. герметычны, напр. гермакабіна, гермакамера, гермапальчатка, гермашлем.

германа... і германа-...

Першая частка складаных слоў са знач. германскі, напр. германамоўны, германа-аўстрыйскі.

германафіл, ✂, м. (уст.).

Чалавек, які мае прыхільнасць да ўсяго нямецкага.

|| прым. германафільскі, ✂.

германафоб, ✂, м.

Праціўнік, ненавіснік усяго нямецкага.

|| прым. германафобскі, ✂.

германізаваць, ✂; зак. і незак.

Прывіць (-віваць) каму-, чаму-н. нямецкую культуру, анямечыць (-мечваць).

|| наз. германізацыя, ✂.