Verbum

безула́ддзе, ✂, н.

Адсутнасць дзяржаўнай або мясцовай улады.

• Перыяд безуладдзя.

безула́дны, ✂.

Які не мае ўлады або страціў яе.

• Б. кіраўнік.

безумо́ўны, ✂.

1. Не абмежаваны ўмовамі; безагаворачны.

   • Безумоўнае падпарадкаванне.

2. Бясспрэчны, несумненны.

   • Безумоўная перамога.

|| наз. безумоўнасць, ✂.

безупы́нны, ✂.

Пастаянны, бесперапынны.

• Б. шум.

|| наз. безупыннасць.

безыдэ́йны, ✂.

Пазбаўлены ідэйнасці, беспрынцыповы.

• Б. кінафільм.

|| наз. безыдэйнасць, ✂.

безыме́нны, ✂.

Які не мае імя, назвы або яны не вядомыя.

• Б. персанаж.
• Безыменная даліна.

◊

• Безыменны палец — 4-ы палец рукі, паміж сярэднім і мезенцам.

|| прым. безыменнасць, ✂.

безыніцыяты́ўны, ✂.

Які не праяўляе ініцыятывы; пасіўны.

• Б. кіраўнік.

|| наз. безыніцыятыўнасць, ✂.

безэ́, нескл., н.

Лёгкае пірожнае з узбітых яечных бялкоў і цукру.

• Торт б.

без’язы́кі, ✂.

1. Які не валодае мовай, нямы.

2. перан. Які не ўмее добра, свабодна гаварыць.

|| наз. без’языкасць, ✂.

бейсбалі́ст, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца бейсболам; ігрок у бейсбол.

|| ж. бейсбалістка, ✂.

|| прым. бейсбалісцкі, ✂.