Verbum

шасцярня​², ✂, ж.

Зубчастае кола, якое перадае рух.

|| памянш. шасцярэнька, ✂.

|| прым. шасцяронны, ✂ і шасцерневы, ✂.

шасцярык, ✂, м.

1. Старадаўняя руская мера (вагі, аб’ёму, ліку і пад.), якая змяшчае шэсць якіх-н. адзінак, а таксама прадмет такой вагі, аб’ёму і пад.

2. Запрэжка ў шэсць коней.

   • Ехаць шасцерыком.

|| прым. шасцерыковы, ✂.

шась, (разм.).

1. гукаперайм. Абазначае шум, падзенне чаго-н. сыпкага, сухога.

   • Ш., ш., сыплецца зверху пясок.

2. вык. Ужыв. паводле знач. дзеясл. шаснуць.

   • Нехта ў дзверы ш.
   • Ш. нажом па шнурку.

шасэ, нескл., н.

Тое, што і шаша.

|| прым. шасэйны, ✂.

шатан, ✂, м. (разм.).

Сатана, д’ябал.

шаткаваць, ✂; незак.

Рэзаць доўгімі тонкімі палоскамі (звычайна капусту).

• Ш. капусту.

|| зак. сшаткаваць, ✂.

|| наз. шаткаванне, ✂.

|| прым. шаткавальны, ✂.

шаткаўніца, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і шаткоўня.

шаткоўня, ✂, ж.

Прылада для шаткавання (звычайна капусты).

• Ручная ш.

шатландка, ✂, ж.

Тканіна ў каляровыя клеткі.

шатландцы, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Шатландыі.

|| ж. шатландка, ✂.

|| прым. шатландскі, ✂.