Verbum

шаршатка, ✂, ж.

Тоўстая і доўгая іголка.

• Сшываць пасак шаршаткай.

|| прым. шаршатачны, ✂.

шарык, ✂, м.

1. гл. шар.

2. Састаўны элемент крыві.

   • Белыя і чырвоныя крывяныя шарыкі.

шарыкавы, ✂.

Забяспечаны прыстасаваннем у выглядзе шарыка, з шарыкамі.

• Ш. падшыпнік.
• Шарыкавая ручка (з маленькім шарыкам для падачы чарнільнай масы).

шарыкападшыпнік, ✂, м.

Шарыкавы падшыпнік.

|| прым. шарыкападшыпнікавы, ✂.

шарыят, ✂, м.

Звод мусульманскіх рэлігійных, юрыдычных, бытавых правіл, заснаваных на Каране.

шарэнга, ✂, ж.

Ваенны строй, у якім людзі стаяць адзін каля аднаго на адной лініі.

• Выстраіцца ў дзве шарэнгі.
• Першая ш.

|| прым. шарэнгавы, ✂.

шарэць, ✂; незак.

1. Станавіцца шэрым, шарэйшым.

2. Віднецца (пра што-н. шэрае).

3. безас. Світаць або змяркацца.

|| зак. пашарэць, ✂.

шасі, нескл., н. (спец.).

1. Рама ці аснова розных машын, механізмаў і ўстановак.

2. Частка самалёта, прызначаная для руху яго па аэрадроме, для ўзлёту і пасадкі.

   • Падняць ш.
   • Выпусціць ш.

шаснаццаць, ліч.

Лік і колькасць 16.

|| парадкавы ліч. шаснаццаты, ✂.

шаснуць, ✂; зак. (разм.).

1. Шуснуць, шмыгануць куды-н.

   • Ш. у гушчар.

2. З шумам, хутка ўпасці, зляцець.

   • Дрэва шаснула на зямлю.

3. Моцна стукнуць па чым-н. або з энергіяй праявіцца ці хутка зрабіць што-н.

   • Ш. палкай па дошцы.
   • Ш. нажом па мясе.
   • Ш. талерку (пабіць).
   • Шаснуў дождж.
   • Шаснула куля над галовамі.

4. Утварыць шоргат, глухі шум.

   • Нешта шаснула ў кустах.