Verbum

стратэгія, ✂, ж.

1. Навука правядзення вайны, майстэрства вядзення вайны.

   • Тэорыя ваеннай стратэгіі.
   • Лекцыі па стратэгіі.

2. перан. Майстэрства кіраваць грамадскай, палітычнай барацьбой, а таксама наогул майстэрства планавання кіраўніцтва, заснаванага на правільных і далёка разлічаных прагнозах.

   • С. навуковага пошуку.

|| прым. стратэгічны, ✂.

• Стратэгічныя рэзервы.
• Стратэгічныя наступальныя дзеянні фронту.
• Стратэгічная сыравіна (якая мае ваеннае значэнне).

страус, ✂, м.

Самая буйная афрыканская птушка атрада бегуноў з прыгожым апярэннем.

|| прым. страусавы, ✂.

• Страусавая палітыка (перан. баязлівае імкненне ўхіліцца ад рашэнняў).

страусяня, ✂ і страусянё, ✂, н.

Птушаня страуса, маленькі страус.

страўнік, ✂, м.

Орган стрававання чалавека і жывёл.

|| прым. страўнікавы, ✂.

страфа, ✂, ж.

У вершаваным творы: частка тэксту з паўтаральнай арганізацыяй рытму і рыфмы, якая змястоўна аб’ядноўвае некалькі радкоў верша.

|| прым. страфічны, ✂.

страх, ✂, м.

1. Пачуццё і стан вельмі моцнага спалоху.

   • Самлець ад страху.
   • Набрацца страху (некаторы час знаходзіцца ў стане моцнай боязі).
   • Пад страхам (пад пагрозай).
   • Трымаць у страху каго-н. (падначаліць сабе пагрозамі).
   • У страха вочы вялікія (прыказка: баязліўцу заўсёды страшна).

2. у знач. вык. Страшна (разм.).

   • Мароз такі — проста с.

3. у знач. прысл. Надзвычай многа (разм.).

   • Грыбоў у лесе с.!

◊

• На свой страх (рабіць што-н.) — на сваю адказнасць, рызыку.

страха, ✂, ж.

1. Верхняя покрыўная частка будынка, якая засцерагае яго ад дажджу, снегу.

   • Саламяная с.
   • Шыферная с.
   • Чарапічная с.

2. перан. Пра дом, прытулак.

   • Мець страху над галавой.

|| памянш. стрэшка, ✂.

страхавальнік, ✂, м.

Асоба або ўстанова, якая страхуе сябе або сваю маёмасць.

|| ж. страхавальніца, ✂.

страхаванне, ✂, н.

1. гл. страхаваць.

2. Від забеспячэння і пакрыцця матэрыяльных страт, прычыненых няшчаснымі выпадкамі і стыхійнымі бедствамі, якія бярэ на сябе спецыяльная арганізацыя ў адносінах да асоб або ўстаноў, што рэгулярна плацілі грашовыя ўзносы.

страхавацца, ✂; незак.

1. Страхаваць (у 1 знач.) сябе, сваю маёмасць.

   • С. на выпадак няшчасця.

2. перан. Засцерагаць сябе ад чаго-н. непрыемнага, непажаданага.

|| зак. застрахавацца, ✂.