страхавальнік, ✂, м.

Асоба або ўстанова, якая страхуе сябе або сваю маёмасць.

|| ж. страхавальніца, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)