страшыдла, ✂, н. (разм.).
-
Той, хто (або тое, што) мае страшны выгляд, страхоцце.
-
перан. Той, хто (або тое, што) выклікае страх, пужала.
страшыць, ✂; незак.
Прымушаць баяцца каго-, чаго-н., выклікаць у каго-н. страх.
страявік, ✂, м. (разм.).
Вайсковец страявых часцей.
страявы1 ✂ прым.
Які мае адносіны да строю (у 1 знач.), звязаны з дзеяннем войска ў страі.
- Страявая падрыхтоўка войска.
- Страявая песня.
- Страявая часць.
страявы2 ✂ прым.
Пра лес: высокі і роўны, прыгодны для будаўніцтва.
строіцца1, ✂; незак. (разм.).
-
Мець намер, збірацца.
- Дзядзька строіўся будаваць хату.
-
Прыбірацца ў прыгажэйшае адзенне (разм.).
- Дзяўчаты строіліся на кірмаш.