Verbum

куля, ✂, ж.

Невялікі свінцовы або стальны прадаўгаваты снарад у патроне для стральбы з ручной агнястрэльнай зброі і кулямётаў.

• Трасіруючая к.
• Бранябойная к.

◊

• Адліваць кулі (разм.) — ілгаць, хлусіць.

• Вылецець куляй (разм.) — імкліва выбегчы адкуль-н.

|| прым. кулявы, ✂.

• Кулявое раненне.

кулябяка, ✂, ж.

Прадаўгаваты вялікі пірог, начынены мясам, рыбай, капустай і інш.

|| прым. кулябячны, ✂.

кулямёт, ✂, м.

Аўтаматычная скарастрэльная зброя для стральбы кулямі.

• Ручны к.
• Станковы к.

|| прым. кулямётны, ✂.

кулямётчык, ✂, м.

Стралок з кулямёта.

|| ж. кулямётчыца, ✂.

куляцца, ✂; незак.

Пераварочвацца цераз галаву, перакульвацца.

|| аднакр. кульнуцца, ✂.

|| наз. кулянне, ✂.

куляць, ✂; незак.

Валіць набок; пераварочваць, перакульваць.

◊

• Куляць чарку (разм.) — выпіваць.

|| аднакр. кульнуць, ✂.

|| наз. кулянне, ✂.

кум, ✂, м.

Хросны бацька ў адносінах да бацькоў хрэсніка і да хроснай маці.

|| памянш. кумок, ✂.

кума, ✂, ж.

Хросная маці ў адносінах да бацькоў хрэсніка і да хроснага бацькі.

|| памянш. кумка, ✂.

кумаўство, ✂, н. (разм.).

1. Сяброўскія адносіны паміж кумамі.

2. перан. Паблажлівасць у службовых справах сябрам або сваякам на шкоду агульнай справе.

|| прым. кумаўскі, ✂.

кумач, ✂, м.

Баваўняная тканіна ярка-чырвонага колеру.

|| прым. кумачовы, ✂ і кумачны, ✂.