Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пацэліць, ; зак.

  1. Трапіць у цэль.

  2. Патрапіць зрабіць.

    • Доўга не магла п., каб зашпіліць верхні грузік.

пацягаць, ; зак.

  1. Перамясціць, перанесці куды-н. усё, многае.

    • П. жэрдзе.
  2. каго-што і без дапаўнення. Цягаць некаторы час.

    • П. па судах.
  3. Пакрасці, прысвоіць сабе ўсё, многае.

    • Яны снапы ў мяне з азярода пацягалі.
  4. каго-што за што. Патузаць, паторгаць за што-н.

    • П. за косы.

пацягнуцца, ; зак.

  1. Выпрастаць стомленыя ў аднастайнай паставе канечнасці, стан.

    • П. спрасонку.
  2. Пачаць цягнуцца.

пацягнуць, ; зак.

  1. гл. цягнуць.

  2. Пакрыць паверхню чаго-н. тонкім слоем якога-н. рэчыва або абшыць паверхню вопраткі якім-н. матэрыялам.

    • П. падлогу лакам.
    • П. кажух сукном.
  3. Тое, што і заважыць.

    • Шчупак пацягнуў пяць кілаграмаў.
  4. перан. Змагчы выканаць, зрабіць што-н. (разм.).

    • Ён гэтай работы не пацягне.
  5. Пачаць цягнуць.

пацяліцца, ; зак.

Ацяліцца — пра ўсіх, многіх.

  • Усе каровы пацяліліся.

пацямнелы, .

Які пацямнеў, стаў цёмным.

  • Пацямнелая ад часу агароджа.

пацяробкі, .

Адходы, якія застаюцца пасля ачысткі чаго-н.

  • Бульбяныя п.

|| прым. пацяробкавы, .

пацярпець, ; зак.

  1. гл. цярпець.

  2. Цярпліва перанесці што-н. на працягу якога-н. часу.

    • Хацелася есці, але прыйшлося п.
  3. каго-што і чаго з адмоўем. Дапусціць, змірыцца з кім-, чым-н.

    • Не п. несправядлівасці.

пацяруха, , ж.

Пацёртае сена, салома, тытунь і пад., а таксама дробныя сыпкія рэшткі чаго-н.

  • Канюшынная п.

|| прым. пацярушны, .

пацясніцца, ; зак.

  1. Тое, што і паціснуцца (у 1 знач.).

    • Пасажыры пацясніліся, каб пасадзіць дзяцей.
  2. Пачаць жыць у цеснаце, пасяліўшы да сябе каго-н.

|| незак. пацясняцца, .