Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пацясніць, ; зак.

  1. гл. цясніць.

  2. Сцясніць, прымусіць цясней стаць, сесці, размясціцца.

    • Дазвольце вас крыху п.

|| незак. пацясняць, .

пацячы, ; зак.

Пачаць цячы.

  • Пацяклі ручаі.
  • Дах пацёк.
  • Пацякла павольная мелодыя.

пацяшацца, ; незак.

  1. чым і без дапаўнення.

    • Забаўляцца, весяліцца.
    • Вакол было прыгожа, дзеці пацяшаліся.
    • П. рыфмамі.
  2. Здзекавацца, кпіць з каго-, чаго-н.

    • П. з дзівака.

пачак, , м.

Некалькі аднародных прадметаў, складзеных, спакаваных разам.

  • П. пячэння.
  • П. папярос.

|| прым. пачкавы, .

пачакаць, ; зак.

  1. Правесці некаторы час у чаканні каго-, чаго-н.

    • П. добрага надвор’я.
    • Пачакай, усё ўладзіцца.
  2. Тое, што і памарудзіць.

  • Пачакай(це)! (разм.) — выражэнне перасцярогі, пагрозы.

  • Ах, свавольнікі, пачакайце, я зараз з вамі разбяруся!

пачапаць, ; зак.

Дакрануцца некалькі разоў, пакратаць.

  • П. вусы.

пачапіць, ; зак.

  1. Павесіць, прычапіць.

    • П. сумку на крук.
  2. Надзець, прымацаваўшы, прывязаўшы і пад. (разм.).

    • П. павязку на рукаў.

пачапляцца, ; зак.

Учапіцца, зачапіцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

пачапляць, ; зак.

Начапіць, прычапіць усё, многае.

  • П. шторы на дзверы.

пачарговы, .

Які адбываецца па чарзе, адзін за адным.

  • Заходзіць куды-н. пачаргова (прысл.).