Verbum

крой, ✂, м.

1. гл. кроіць.

2. Фасон, пакрой (спец.).

   • Прамога крою касцюм.

крок, ✂, м.

1. Рух нагой пры хадзьбе, бегу, а таксама адлегласць ад нагі да нагі пры такім руху.

   • Ступіць на к. уперад.
   • Памераць крокамі пакой.
   • У калідоры чуліся гулкія крокі (гукі, што ўтвараюцца пры хадзьбе).
   • Адзін к. (зусім блізка).
   • За два ці тры крокі (вельмі блізка).
   • Горад усяго на сто крокаў.
   • Кроку не ступіць без каго-, чаго-н. (перан. не абысціся без чыёй-н. дапамогі).
   • На кожным кроку (усюды).
   • Не даваць кроку ступіць (перан. не даваць самастойна дзейнічаць).
   • Першы к. (перан. самы пачатковы перыяд якіх-н. дзеянняў або дзейнасці).

2. звычайна мн. Тэмп руху пры хадзьбе.

   • Прыбавіць кроку (пайсці хутчэй).
   • Шпаркім крокам.

3. перан. Дзеянне, учынак.

   • Рашучы к.
   • Няправільны к.

4. перан. Этап у развіцці чаго-н.

   • К. у развіцці навукі.
   • Новы к. у асваенні касмічнай прасторы.

крокамер, ✂, м.

1. Прыбор для вымярэння пройдзенай адлегласці ў кроках.

2. Прыбор для вымярэння кроку ў якім-н. устройстве.

|| прым. крокамерны, ✂.

кроква, ✂, ж.

Апора, аснова для страхі — два брусы, злучаныя верхнімі канцамі пад вуглом, а ніжнімі прымацаваныя да бэлек або да верхняга вянца падоўжных сцен.

|| прым. кроквенны, ✂.

кроль, ✂, м.

Стыль спартыўнага плавання, пры якім робяцца пераменныя грабкі паўсагнутымі рукамі.

• Плысці кролем.

крона​¹, ✂, ж.

Верхняя галіністая частка дрэва з яго лісцем.

• Пад кронамі дубоў.

крона​², ✂, ж.

Грашовая адзінка ў Чэхіі, Даніі, Нарвегіі, Швецыі і некаторых іншых краінах Заходняй Еўропы.

кроп, ✂, м.

Аднагадовая агародная травяністая расліна сямейства парасонавых з дробным лісцем і вострым прыемным пахам; ужываецца як прыправа да ежы.

|| прым. кропавы, ✂.

кропка, ✂, ж.

1. След ад дакранання, уколу чым-н. вострым (кончыкам карандаша, іголкі і пад.), маленькая круглая плямка.

   • Сукенка ў кропкі.
   • Ставіць кропкі над і (таксама перан. удакладняць, высвятляць, не пакідаючы нічога недаказанага.

2. Знак прыпынку (.), які аддзяляе сказы, а таксама ўжываецца пры скарочаным напісанні слоў, напрыклад і пад., і інш.

   • К. з коскай (;).
   • Дзве кропкі (:).
   • Тры кропкі (...).
   • Ставіць кропку на чым-н. (перан. канчаць з якой-н. справай).

3. Месца, пункт у сістэме, сетцы якіх-н. пунктаў, дзе размешчана што-н.

   • Гандлёвая к. (магазін, кіёск і пад.).
   • Агнявая к. (кулямёт, мінамёт, дот і пад.).
   • Асвятляльная к.
   • Біць у адну кропку (таксама перан. накіроўваць свае дзеянні на што-н. адно).

4. у знач. вык. Досыць, канец (разм.).

   • Ідзі — і к.!

◊

• Папасці ў самую кропку (разм.) — якраз, так, як трэба.

• Кропка ў кропку (разм.) — якраз, дакладна.

|| прым. кропкавы, ✂.

кропля, ✂, ж.

Тое, што і капля.

|| прым. кропельны, ✂.