Verbum

жужаль, ✂, м.

Драпежны начны жук (шкоднік азімых).

жужальцы, ✂.

Вырасты, якія замяняюць заднія або пярэднія крылы ў некаторых насякомых.

жуір, ✂, м.

Чалавек, які жуіруе, жыве ўцехай, асалодай.

|| прым. жуірскі, ✂.

жуіраваць, ✂; незак.

Жыць толькі асалодамі, уцехамі, весці разгульнае жыццё.

жук, ✂, м.

1. Насякомае з жорсткім надкрыллем.

   • Майскі ж.
   • Ж.-гнаявік.

2. перан. Хітры пранырлівы чалавек (разм.).

|| памянш. жучок, ✂.

жулік, ✂, н.

Злодзей, які займаецца дробнымі кражамі, ашуканец.

|| зб. жуллё, ✂.

жулікаваты, ✂.

1. Схільны жульнічаць, махляваць.

   • Ж. чалавек.

2. Уласцівы жуліку, падазроны.

   • Ж. выгляд.

|| наз. жулікаватасць, ✂.

жульніцтва, ✂, н.

Занятак жуліка, ашуканства, махлярства.

|| прым. жульніцкі, ✂.

жульнічаць, ✂; незак.

Карыстацца жульніцкімі прыёмамі, махляваць, ашукваць.

• Ж. у гульні.

|| зак. зжульнічаць, ✂.

|| наз. жульнічанне, ✂.

жупан, ✂, м.

Даўнейшае верхняе мужчынскае адзенне з каляровага сукна.

|| прым. жупанны, ✂.