Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

гвалтоўны, ✂.

  1. Які суправаджаецца гвалтам, прымусам.

    • Гвалтоўная смерць.
  2. Раптоўны.

    • Г. агонь.
  3. Бурны, парывісты.

    • Г. вецер.

|| наз. гвалтоўнасць, ✂.

гвалціць, ✂; незак.

Тое, што і гвалтаваць.

|| зак. згвалціць, ✂.

гвардзеец, ✂, м.

Ваенны, які служыць у гвардыі.

|| прым. гвардзейскі, ✂.

гвардыя, ✂, ж.

  1. Адборныя лепшыя войскі.

  2. перан. Выпрабаваная частка якога-н. калектыву.

    • Рабочая г.

◊

  • Белая гвардыя — агульная назва контррэвалюцыйных войск у час грамадзянскай вайны.

  • Чырвоная гвардыя — баявыя атрады рабочых, якія дзейнічалі ў 1917—1918 гг.

|| прым. гвардзейскі, ✂.

гвозд, ✂, м.

Металічны або драўляны завостраны шпень для забівання ў што-н., для змацавання чаго-н. з чым-н.

  • Прыбіць дошку гваздамі.

|| прым. гваздавы, ✂.